Categoriearchief: Fons, Gloria en Otto

Fons is ons eerste kleinkind. Ik schrijf over hem, maar in feite voor hem. Voor wanneer hij later het zelf kan lezen…
Zijn zusje, Gloria, is twee jaar jonger. Ook zij komt in de verhalen voor.
Fodie en Glodie zijn in feite Fons en Gloria. En de Joria met haar knisperkonijn is uiteraard Gloria, zoals Otto het uitspreekt. Otto is hun wonderlijk neefje. Voor hem schreef ik ‘het motto van Otto’.
Ondertussen heeft Otto ook een broertje, Titus. En is er nog een nichtje van de eerstgenoemde vier bijgekomen. Onze “vijfde” heet “negende”: Nona.

De Sint gaat in het rood

voor lezertjes vanaf +10 De Sint gaat in het rood. Niet omdat hij zijn boot heeft gemist en er achteraan moet hollen. Of dat hij boos zou zijn. Neen, de Sint gaat in het rood door Corona. Zoals iedereen. Maar … Lees verder

Geplaatst in Fons, Gloria en Otto | Een reactie plaatsen

Fredje Pochetje gaat solo

Het woord uitklapboekje moest nog uitgevonden worden toen in de jaren zestig de firma Solo, fabrikant van bak- en smeerboter, een reclameboekje uitdeelde waarvan de middelste pagina als bij wonder gewoon rechtop kon staan. Als de veren van een pauw. … Lees verder

Geplaatst in Fons, Gloria en Otto | Een reactie plaatsen

Spinola spreekt

Ward was een nerd. Hij wist dat een bal rond was, maar had er nog nooit een trap tegen gegeven. Hij zat meestal stilletjes op zijn kamer in zijn boeken te neuzen. Hij was zo stil dat zijn mama regelmatig … Lees verder

Geplaatst in Fantasie, Fons, Gloria en Otto | Een reactie plaatsen

EGEL DE VLEGEL

Hij heette eigenlijk Prikkertje, maar mama noemde haar jongste egel ‘vlegel’. Zoals wij mensen wel eens tegen een lieve deugniet zeggen. Maar dat wist mama egel natuurlijk niet. Prikkertje kwam op een dag thuis met een VL-sticker op zijn rug. … Lees verder

Geplaatst in Fons, Gloria en Otto | Een reactie plaatsen

Stift voor schoonschrift

Otto weet dat zijn naam geschreven wordt met  twee “O”-s en twee “T”-s. Zelf zijn naam mooi schrijven is nog moeilijk. Maar daar zal papa wel iets voor uitvinden. Papa kan alles maken. In huis, op de computer, op zijn … Lees verder

Geplaatst in Fons, Gloria en Otto | Een reactie plaatsen

NIEMANDSLAND

Na regen komt zonneschijn. En omgekeerd. Dat is maar goed. Elke dag in de tuin in het zwembadje spelen gaat ook vervelen. Spellen vervelen nooit. Hoewel Gloria zich blauw kan ergeren aan ‘Mens erger je niet’. Zeker als zij verliest. … Lees verder

Geplaatst in Fons, Gloria en Otto | Een reactie plaatsen

Bidon collé

“Wat is een ‘bidon collé’, opa? “ De tv-commentator had net ‘bidon collé’ geroepen alsof er een bom ging ontploffen. “Bidon collé’, en dan nog over zo’n afstand… dat mag niet, hé. Ik ben benieuwd wat de jury daar van gaat zeggen.” … Lees verder

Geplaatst in Fons, Gloria en Otto | Een reactie plaatsen

DE VERDWENEN SNEEUWLEEUW

Ze hadden de leeuw niet eens gezien. Nochtans was die groter dan een echte leeuw. Hij stond in de inkomhal. Zonder achtergrond, zonder witte kader. Helemaal vrij bij de buitendeur. Maar Fodie, Glodie en Otti hadden in het stripmuseum alleen … Lees verder

Geplaatst in Fons, Gloria en Otto | Een reactie plaatsen

HET RABARBERBOMENBOS

Het was niet echt een bos en het waren niet echt bomen. Maar als je er naar keek door een gaatje tussen je wijsvinger en je duim, leken deze rozerode stengels en grasgroene bladeren op een sprookjesbos uit een tekenfilm. … Lees verder

Geplaatst in Fons, Gloria en Otto | Een reactie plaatsen

OTTO III – “Ja, maar waarom dan?”

Het had een beeld uit een film kunnen zijn. Zo’n cultfilm die je alleen op Canvas ziet. Met een koortsige Otto, helemaal alleen in zijn klasje. Voor hem op de tafel stond een bekertje water. Daarnaast zijn herfstwerkje, een compositie … Lees verder

Geplaatst in Fons, Gloria en Otto | Een reactie plaatsen