Categoriearchief: Fons, Gloria en Otto

Fons is ons eerste kleinkind. Ik schrijf over hem, maar in feite voor hem. Voor wanneer hij later het zelf kan lezen…
Zijn zusje, Gloria, is twee jaar jonger. Ook zij komt in de verhalen voor.
Fodie en Glodie zijn in feite Fons en Gloria. En de Joria met haar knisperkonijn is uiteraard Gloria, zoals Otto het uitspreekt. Otto is hun wonderlijk neefje. Voor hem schreef ik ‘het motto van Otto’.
Ondertussen heeft Otto ook een broertje, Titus. En is er nog een nichtje van de eerstgenoemde vier bijgekomen. Onze “vijfde” heet “negende”: Nona.

EGEL DE VLEGEL

Hij heette eigenlijk Prikkertje, maar mama noemde haar jongste egel ‘vlegel’. Wij mensen zeggen wel eens vlegel tegen een lieve deugniet. Maar dat wist mama egel natuurlijk niet. Ze wist wel dat haar Prikkertje op een dag thuis kwam met … Lees verder

Geplaatst in Fons, Gloria en Otto | Een reactie plaatsen

Stift voor schoonschrift

Otto weet dat zijn naam geschreven wordt met  twee “O”-s en twee “T”-s. Zelf zijn naam mooi schrijven is nog moeilijk. Maar daar zal papa wel iets voor uitvinden. Papa kan alles maken. In huis, op de computer, op zijn … Lees verder

Geplaatst in Fons, Gloria en Otto | Een reactie plaatsen

NIEMANDSLAND

Na regen komt zonneschijn. En omgekeerd. Dat is maar goed. Elke dag in de tuin in het zwembadje spelen gaat ook vervelen. Spellen vervelen nooit. Hoewel Gloria zich blauw kan ergeren aan ‘Mens erger je niet’. Zeker als zij verliest. … Lees verder

Geplaatst in Fons, Gloria en Otto | Een reactie plaatsen

Bidon collé

“Wat is een ‘bidon collé’, opa? “ De tv-commentator had net ‘bidon collé’ geroepen alsof er een bom ging ontploffen. “Bidon collé’, en dan nog over zo’n afstand… dat mag niet, hé. Ik ben benieuwd wat de jury daar van gaat zeggen.” … Lees verder

Geplaatst in Fons, Gloria en Otto | Een reactie plaatsen

DE VERDWENEN SNEEUWLEEUW

Ze hadden de leeuw niet eens gezien. Nochtans was die groter dan een echte leeuw. Hij stond in de inkomhal. Zonder achtergrond, zonder witte kader. Helemaal vrij bij de buitendeur. Maar Fodie, Glodie en Otti hadden in het stripmuseum alleen … Lees verder

Geplaatst in Fons, Gloria en Otto | Een reactie plaatsen

HET RABARBERBOMENBOS

Het was niet echt een bos en het waren niet echt bomen. Maar als je er naar keek door een gaatje tussen je wijsvinger en je duim, leken deze rozerode stengels en grasgroene bladeren op een sprookjesbos uit een tekenfilm. … Lees verder

Geplaatst in Fons, Gloria en Otto | Een reactie plaatsen

OTTO III – “Ja, maar waarom dan?”

Het had een beeld uit een film kunnen zijn. Zo’n cultfilm die je alleen op Canvas ziet. Met een koortsige Otto, helemaal alleen in zijn klasje. Voor hem op de tafel stond een bekertje water. Daarnaast zijn herfstwerkje, een compositie … Lees verder

Geplaatst in Fons, Gloria en Otto | Een reactie plaatsen

De zeemeermin van Oostende

Sinds we kleinkinderen hebben huren we voor hen een huisje in de Haan. Iedere avond improviseer ik voor hen een verhaaltje voor het slapengaan. Wat ik mij herinner schrijf ik achteraf neer. Dit is er een van. Dit jaar improviseerde … Lees verder

Geplaatst in Fantasie, Fons, Gloria en Otto | Een reactie plaatsen

De Haan is geen kiekenkot

Het stond in grote letters op de eerste pagina van de Zeek(r)ant: “ De Haan is geen kiekenkot!” De uitspraak kwam van mijnheer Bieroman, burgemeester van de kustgemeente De Haan. Hij wou de hanen weg. Terwijl bijna iedereen in De Haan een … Lees verder

Geplaatst in Fons, Gloria en Otto | Een reactie plaatsen

In naam van Bruno Broodje en Sarah Snijmes

Bruno Broodje had zijn naam niet mee. Hij had hem van zijn vader gekregen die Ben Broodje heette. Die was blij met zijn naam en liet iedereen er graag van smullen. Vader begreep dan ook niet waarom zijn zoon Bruno … Lees verder

Geplaatst in Fantasie, Fons, Gloria en Otto | Een reactie plaatsen